H2A pen

Hero subtitel


Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Maecenas massa urna, laoreet quis lacus non, dapibus bibendum metus. Phasellus non tristique eros. Nullam porta ex ac lacus efficitur suscipit.

Een neutrale houding is cruciaal

Door Franziska Wolf (English version below)

Bij het uitvoeren van een interview binnen een feitenonderzoek is een open houding de meest centrale vaardigheid van de interviewer. Een zulke neutrale houding wordt bereikt door tweezijdig respect, actief luisteren en door een niet-oordelende benadering. Dit helpt de geïnterviewde – die het normaliter niet gewend is om ondervraagd te worden– zich op zijn gemak te voelen en vrijer durven te vertellen. Deze neutrale houding helpt de zogenaamde tunnelvisie en de guilt bias binnen feitenonderzoeken te voorkomen.

Er is bijvoorbeeld uit onderzoek gebleken dat ervaren rechercheurs de neiging hebben om te snel een mentaal ‘schuldig’ oordeel te vormen over geïnterviewde verdachten – dus de guilt bias.

Wat is bias? Uit het Engels valt deze term te vertalen als vooringenomenheid, vooroordeel, of beoordelend. Bias treedt op wanneer onze waarneming en interpretaties ‘getint’ zijn, als het ware. Het kan dan ook snel leiden tot een vertekende waarneming, onlogische interpretaties en foute beoordeling. Een paar voorbeelden (uit een hele lange lijst, bekijk maar de tabel op de Wikipediapagina):

Confirmation bias: Wanneer je een bepaald idee of een bepaalde hypothese in je hoofd hebt, neig je ertoe om te zoeken naar bevestigende informatie en tegensprekende dingen te negeren of minder gewicht te geven. Bijvoorbeeld als een rechercheur al de aanname heeft dat de verdachte schuldig is, dan zal hij uitingen van deze snel als belastend interpreteren en meer beschuldigende toon hebben in zijn vraagstellingen.

Fundamental attribution error: Bij deze bias, die iedereen betreft, gaat het over de neiging om de invloed van een situatie op een ander persoon te onderschatten. Omgekeerd geven wij graag de situatie de schuld wanneer wijzelf onder kritiek staan (en wanneer het om succes gaat wijzen wij dit aan ons eigen kunnen en kwaliteiten toe, ook wel de self-serving bias genoemd).

Correspondence bias: Vaak nemen wij aan dat het gedrag van onze medemensen hun persoonlijkheid reflecteert. Dus de buschauffeur die net voor jouw neus wegreed is een arrogante idioot, en de medewerker die elk detail moest bespreken bij de laatste meeting is traag van begrip. Maar hierbij wordt dus ook weer de situationele invloed buiten beschouwing gelaten!

Het is begrijpelijk dat het moeilijk is om een constant niet-oordelende houding te hebben. Vooral bij interviews met verdachten zijn wij geneigd om verbanden te trekken, gebaren en woorden te interpreteren, en vormen wij – gewild of niet – een bepaald beeld van onze gesprekspartner. Het is dan ook niet de bedoeling om deze processen uit te willen schakelen, want stereotypes zijn niets anders dan mentale shortcuts die ons helpen de enorme hoeveelheid van prikkels in onze wereld te verwerken. Onze waarneming zal altijd subjectief blijven – daarom is het cruciaal om onszelf ervan bewust te maken dat wij het verhaal niet kennen.

Als psychologiestudente heb ik al X keer dingen gehoord zoals “Oh oh, dan kan jij dus mijn gedachten lezen”, maar nee – geen psycholoog en geen nog zo ervaren rechercheur kan gedachten lezen. Feit is: niemand weet wat er echt is gebeurt behalve de betrokkenen. En zelfs zij hebben weer een eigen kijk op de gebeurtenissen. Dit is dus waarom de neutraliteit zo belangrijk is: om de weerstand van de geïnterviewde te verlagen en de vrijheid te geven hun eigen verhaal te doen. Een handige kleine tool om na te gaan of men neutraal is ingesteld is om zichzelf te vragen ‘Waar is mijn interpretatie op gebaseerd?’. Iedereen heeft last van verschillende biases - dus is het essentieel om na te gaan waar onze interpretaties en conclusies vandaan komen.

Het punt is dat er meerdere invalshoeken zijn bij elk incident – juist deze veelzijdigheid maakt het zo boeiend om interviews te doen. Hierbij maakt men zich als interviewer ervan bewust dat de eigen belevingswereld de eigene is, en probeert men zich in te leven in de verdachte of getuige.  Een mooi onderliggend ‘mantra’ is daarbij: “Ik weet, dat ik niets weet”. Het gevaarlijke is namelijk dat de genoemde, heel normale biases op de meest ongemerkte wijze tot foutieve oordelen en daaruit volgende handelingen kunnen leiden. De neutrale houding is dus écht een vaardigheid om mee te oefenen, en ik moedig iedereen aan om dit puntje mee te nemen in de evaluatiefase van de interviews. Herhaaldelijke zelfreflectie zal helpen om de skill van echte neutraliteit te oefenen en het actief in gedachte te houden tijdens de interviews.

Ik hoop dat dit artikel nuttig was en misschien de één of ander nieuw inzicht heeft geboden. Neem de informatie vooral mee uit het oogpunt van zelfontwikkeling. Er blijft altijd ruimte om bij te leren en onze vaardigheden op te frissen!

Franziska (LinkedIn)

A neutral approach is crucial

 When carrying out an investigative interview a neutral approach is the most crucial skill of the interviewer. Such a neutral approach is achieved through mutual respect, active listening and a non-judgmental attitude. This helps the interviewee – whom is not used usually to being questioned – to feel at ease and dare to speak more freely. This neutral approach helps to prevent the so-called tunnel-vision and guilt bias within the context of investigations.

 It was found by research, for example, that experienced investigators have a tendency to quickly make a mental judgment of ‘guilty’ when interviewing suspects – this is the guilt bias.

What is bias?  Bias occurs when our perception and interpretations are ‘tinted’ by some more or less conscious judgment or mental shortcut. This can quickly lead to skewed perception, illogical interpretations and erroneous judgments. A few examples (taken from a very long list, check out the diagram on the Wikipedia page):

Confirmation bias: When we have a certain idea or hypothesis in mind, we tend to look for information that confirms this and to ignore or downplay information to the contrary. When an investigator already presumes guilt in a suspect, for instance, he will be quick to interpret any statements as incriminating and use a more accusatory style of questioning.

Fundamental attribution errorThis bias gets us all – it concerns the tendency to underestimate the influence of situational circumstances on other people. In turn, we like blaming the situation when we ourselves are the target of criticism (and when it concerns our success, we attribute this to our own skill, also known as the self-serving bias).

Correspondence biasOftentimes we assume that other people’s behaviour is reflective of their personality. So that bus driver that just left right in front of your nose is an arrogant idiot, and the new colleague who had to discuss every detail in the last meeting is a bit of a slow learner. But again – here we disregard the impact of the situation!

It’s understandable that it’s hard to have a continuously non-judgmental attitude. Especially for interviews with suspects we are keen to connect the dots, interpret gestures and wording, and we form – whether we want to or not – a certain impression of our interviewee. Thus, the point isn’t to try switching off these processes, because stereotypes are nothing but mental shortcuts that help us to process the enormous amount of stimuli in our surroundings. Our perception is always going to remain subjective – that’s why it’s crucial to be conscious of the fact that we do not know the story.

As a psychology student I’ve heard things like ‘Uh oh, so you can read my thoughts right now’ dozens of times, but no – there is no psychologist and no experienced investigator that can read minds. Fact is: no one knows what truly happened except for those involved. And even they have their own version of the incidents. So this is why neutrality is that important: to reduce resistance in the interviewee and give them the freedom to tell their own story. A neat little tool to check whether one is being neutral is to check in: ‘What am I basing my interpretation on?’’. Everyone falls prey to certain biases – so it’s essential to check in where our interpretations and conclusions are coming from.

The point is that there are multiple viewpoints on every incident – it’s this multifaceted nature that makes conducting interviews so interesting. As interviewers, we should be conscious of our own experience being indeed merely our own, and try to sympathize with the suspect or witness. A good underlying ‘mantra’ for this is: ‘I know, that I know nothing’, since the danger is that the described, completely normal biases can subconsciously contribute to erroneous judgments and consequent actions.  The neutral approach is really a skill to practice with, and I encourage everyone to take this on board in the evaluation phase of your interviews. Repeated self-reflection will help you to practice the skill of consistent neutrality and to actively keep it in mind throughout your interviews. 

I hope that you found this article was useful and perhaps offered you a new insight here or there. Take on the information with an approach of self-development. There’s always room for learning and to freshen up our skills!

Franziska (LinkedIn)


Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Google plus
Print Email