Rapport building tijdens het interview

Hero subtitel


Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Maecenas massa urna, laoreet quis lacus non, dapibus bibendum metus. Phasellus non tristique eros. Nullam porta ex ac lacus efficitur suscipit.

“Building rapport” tijdens een forensisch interview.

Door Franziska Wolf (English version below)

Bij het uitvoeren van een interview is de eerste stap het opbouwen van zogenaamd rapport met de geïnterviewde. Deze stap reflecteert de essentie van de nieuwe interviewstandaarden (mooi samengevat in het artikel Van verhoor naar forensisch interview), namelijk een open, niet-oordelende houding en vriendelijke communicatie. Het gaat hierbij om een Engelse term uit de rechtspsychologische literatuur die ongeveer te vertalen valt als een positieve, effectieve werkrelatie

De sociale dynamiek moet kloppen tijdens een interview – waarbij wederkerig respect, aandacht en actief luisteren essentiële ingrediënten zijn. Rapport is a necessary, but insufficient means to a successful investigative interview” (Abbe & Brandon, 2014)

Een mooie definitie van rapport  komt van een groep wetenschappers uit New York: “a working relationship between operator and source based on a mutually shared understanding of each other’s goals and needs, which can lead to useful, actionable intelligence or information” (Kelly et al., 2013). Verder wordt rapport beschreven als “consisting of mutual attention, positivity, and coordination” (Tickle-Degnen & Rosenthal, 1990).

Hoe bouw je rapport op? Er zijn een aantal vaak genoemde, intuïtief heldere elementen van rapport die effect hebben op het verloop en de uitkomsten van het interview. Deze zijn te verdelen in verbale en non-verbale technieken. Praktijkvoorbeelden hiervan zijn:

Non-verbaal:

  • Begrip en aandacht tonen
    (Vooral belangrijk om stress te verlagen en vertrouwen op te bouwen. Laat zien dat je actief luistert door knikken en oogcontact en druk empathie uit voor de ongewone interviewsituatie in plaats van voor de gebeurtenis zelf. Vraag ook bv.: “Hoe voelt u zich nu?”)
  • Vriendelijke en rustige houding & lichaamstaal
  • Gesprekspartner met respect behandelen
    (Bv. aanspreken met correcte titel, aandacht tonen,niet onderbreken. Dit is vooral belangrijk voor uniformdragers omdat dit het waarneembare verschil in autoriteit vergroot.)
  • Delen van drinken of eten
    (Tip: thee/koffie draagt onbewust bij aan een positievere interpretatie van het interview / de interviewer.)
  • Goed oogcontact maken
  • Vertrouwen opbouwen met gesprekspartner
  • Een comfortabele afstand van elkaar behouden
    (In de tien-voor-twee positie – deze maakt het namelijk ook makkelijker om weg te kijken: iets wat mensen vooral veel doen wanneer zij herinneringen proberen op te halen.)

Verbaal:

  • Praten over gemeenschappelijke interesses of identiteiten
    (Het is goed om jezelf ook vanuit een andere rol te presenteren, bv. die van een ouder, gitaarspeler, sporter of dierenliefhebber. Praat hierbij over onderwerpen die niet zaak gerelateerd zijn en gebruik open vragen om uw gesprekspartner voor te bereiden op de stijl van het interview.)
  • Self-disclosure (delen van persoonlijke informatie)
    (Bv. wanneer de geïnterviewde een huisdier noemt kan men het eigen huisdier noemen en vanuit eigen ervaringen vertellen)
  • Grondige introductie en uitleg over wat er nu gaat gebeuren
    (Denk eraan dat de geïnterviewde waarschijnlijk wat nerveus zal zijn omdat hij/zij niet gewend is om ondervraagd te worden. Vertellen wat hem/haar te wachten staat helpt om die spanning weg te nemen.)
  • Beleefd zijn en de geïnterviewde bedanken
  • Aanpassen van taalgebruik
    (Hiermee wordt bedoeld: probeer op een soortgelijk niveau te praten (woordgebruik en zinslengte) en gebruik de woorden van de geïnterviewde, bv. “Hij leek ‘wel waanzinnig’ – zou u mij kunnen beschrijven wat u daarmee bedoelt?”. Ook kun je door “papagaaien” een kleine aanmoediging geven, bv. wanneer een getuige net over een vuurwapen vertelde: “Een vuurwapen…?”, en dan ruimte geven aan de getuige om na te denken en verdere uitleg te geven.)

Uit onderzoek bleek dat interviewers vaak alleen in het begin van het interview de bovengenoemde technieken voor rapport building gebruiken. Door dit voortdurend tijdens het interview te doen (waar passend) wordt de in het begin opgebouwde werkrelatie in stand gehouden en de hieronder beschreven effecten bevorderd.

Waarom is rapport zo belangrijk? Onderzoek uit de rechtspsychologie heeft aangetoond dat het opbouwen van een goede werkrelatie samenhangt met verhoogde effectiviteit van de communicatie en een positievere gemoedstoestand van de geïnterviewde – en daarmee betere uitkomsten van het gesprek.
De belangrijkste effecten van rapport:

  • Meer verkregen informatie
    (Er zijn zelfs aanwijzingen dat de accuratesse van getuigenverklaringen verbeterd wordt en de diagnostische waarde van bewijsmateriaal uit verdachtenondervraging verhoogt is.)
  • Vergroten van het vertrouwen
  • Wegnemen van angst, stress en gevoelens van schaamte/schuld bij de geïnterviewde
    (Wees ervan bewust dat mensen bepaalde vooroordelen kunnen hebben, vaak negatief getint door de media.)
  • Vergroot de coöperatie
    (elk recherche-interview is een poging tot sociale invloed: u wilt de persoon in kwestie ertoe krijgen om zo veel informatie mogelijk te geven over het incident.)

Samengevat: Rapport omschrijft een werkrelatie die baserend is op wederkerig respect, vertrouwen en aandacht. De doelen van het interview zijn duidelijk. Eventuele negatieve emoties en zorgen bij de geïnterviewde worden zo veel mogelijk weggenomen. Het vergroot de bereidheid bij de geïnterviewde om mee te werken. Door rapport verbeteren de omstandigheden voor het afleggen van een zo gedetailleerd en accuraat mogelijke verklaring.

“BUILDING RAPPORT” In a FORENSIC INTERVIEW.

By Franziska Wolf

When conducting an interview, the first step is to build so-called rapport with the interviewee. This step reflects the essence of the new standards of interviewing (the introduction of this article provides a good summary): namely those of a non-judgmental approach and friendly communication. The term rapport could be paraphrased as a positive, effective working alliance.

 The social dynamics have to be right during an interview – and mutual respect, attention and active listening are essential ingredients to this.

Rapport is a necessary, but insufficient means to a successful investigative interview” 
(Abbe & Brandon, 2014)

 A good definition of rapport comes from a groups of scientists from New York: “a working relationship between operator and source based on a mutually shared understanding of each other’s goals and needs, which can lead to useful, actionable intelligence or information” (Kelly et al., 2013). Rapport is also described as consisting of mutual attention, positivity, and coordination” (Tickle-Degnen & Rosenthal, 1990).

How can you build rapport? There are a number of frequently mentioned, intuitive elements of rapport that affect the process and outcomes of the interview. These can be divided up into verbal and non-verbal techniques. Some examples of these from actual investigation practice are:

Non-verbal:

  • Showing attention and understanding

(Particularly important for reduction of stress and to build trust. Show that you are actively listening  through nodding and eye contact, and express empathy for the unusual interviewing experience rather than for the incident itself. Also ask, for example: “How are you feeling now?”)

  • Calm and friendly approach and body language
  • Treat your interviewee with respect
    (E.g. use the appropriate form of address, show attention, don’t interrupt. This is especially important for those of you wearing uniforms, since these increase the perceived contrast in authority level.)
  • Share food or drink
    (Tip: tea/coffee subconsciously biases us toward a more positive interpretation of the interview[er].)  
  • Make good eye contact
  • Build trust with your interviewee
  • Maintain a comfortable distance 
    (In the ten-to-two position – this also facilitates looking away: something that people especially tend to do when trying to recall certain memories.)

Verbal:

  • Talk about mutual interests or identities 
    (It is good to present yourself from a different role, e.g. That of parent, guitar player, sports enthusiast of animal lover. Talk about topics unrelated to the case at hand and use open questions to help prepare you interviewee for the style of interviewing.)
  • Self-disclosure
    (E.g. When the interviewee mentions a pet, one can talk about one’s experiences with the own pet)
  • Thorough introduction and addressing what is to be expected
    (Remember that the interviewee will likely be nervous because they are not used to being questioned. Explaining what they can expect helps to reduce some tension.)
  • Be polite and thank the interviewee
  • Adjust language use
    (Meaning: try to talk on a similar level (word use and sentence length) and try using the interviewees own words, e.g. “He seemed ‘positively insane’ – could you describe what you mean by that?”. Even just repeating back specific words can be enough for a little bit of encouragement, e.g. when a witness talks about a weapon but then falls silent: “A weapon…?” - after which you should leave room for them to probe their memory and explain further.

There has been research showing that interviewers often only use the rapport building techniques listed above at the beginning of interviews. By using them throughout the interview (where appropriate) we maintain the working alliance we built in the beginning, and thereby stimulate the effects described below.

 Why is rapport so important? Legal psychology research has shown that building a good working alliance is related to heightened effectiveness in communication and a more positive mindset in the interviewee – and thereby contributing toward better outcomes of the interview. The most important effects of rapport are:

  • Eliciting more information
    (There are even some indications for improved accuracy in witness accounts and increased diagnosticity of obtained evidence in suspect interviews.)
  • Increasing trust
  • Taking away fear, stress and feelings of shame/guit in the interviewee
    (Be aware that people hold certain stereotypes, often skewed negatively by the media.)
  • Increasing cooperation
    (every investigative interview is an attempt to exert social influence: you want to get the person across from you to give you as much information about the incident as possible.)
      

In summary: Rapport describes a working alliance based on mutual respect, trust and attention. The aims of the interview are made clear. Possible negative emotions and concerns on behalf of the interviewee are taken away as much as possible. It increases the willingness of the interviewee to cooperate. Through rapport we improve the circumstances for obtaining a detailed and accurate account.


Aantal reacties: 0
Let op: uw reactie heeft goedkeuring van de beheerder nodig voordat het geplaatst wordt.
FacebookTwitterLinkedInPinterest Google plus
PrintEmail